Pozytywnie o ateistach

Postanowiłem zrobić dzisiaj mały eksperyment i poszukać pozytywnych opinii osób wierzących o ateistach. Poszukiwania rozpocząłem raczej bez nadziei na jakiekolwiek zadowalające wyniki. Niestety muszę przyznać, że moje osobiste przeczucia potwierdziły się w 100%. Ktoś oczywiście może mi zarzucić, że szukając czegoś z góry wyrobionym nastawieniem powinienem się spodziewać takich, a nie innych wyników. No dobrze w gruncie rzeczy ma rację, dlatego nie każdy kto to czyta weźmie sobie na to odpowiednią poprawkę.

„Humaniści kontra Ścisłowcy”? Czy może raczej: „Idioci kontra cała reszta?”

Przeglądałem ostatnio sieć poszukując jak zwykle jakiegoś sposobu na zabicie nudy i natknąłem się na coś takiego.

Tytuł tego postu może sugerować, iż będę starał się udowodnić, że humaniści są w gruncie rzeczy idiotami. Spokojnie nic tak bardzo kontrowersyjnego mi na myśl nawet nie przyszło.

Ulice Calleh

Właśni skończyłem pisać kolejne opowiadanie : “Ulice Calleh“. Akcja przenosi nas spowrotem do zapomnianego przez Boga miasta, pokazując je tym razem innej perspektywy i ujawniając nowe tajemnicę z tym związanę. Nie wiem czy jest to gówno czy coś fajnego do poczytania, ale zapraszam. Wdzięczny byłby za opinię w komenatarzach, ale nie jest to koniecznę.

 

Wszystkie moje pracę dostępne są też na profilu Zoho Share.

Wiara w boga/bogów pochodzi z niedouczenia?

Zastanawiałem się ostatnio nad tym czy to, że ludzie wierzą w boga wynika z ich niedouczenia? Jako bardzo młody człowiek byłem wierzący, jeśli można tak powiedzieć o dziecku, które jeszcze niczego prawie nie rozumie. Wierzyłem w to, że jak źle pomyśle (nie daj boże coś źle zrobię) to bozia ukarze mnie za to. Ogólnie mówiąc moja wiara była oparta bardziej na strachu niż na jakichkolwiek twardych przekonaniach.

Moje poglądy

Słuchając pliku mp3, który jest załączony do cytatu w poprzednim poście naszły mnie pewne refleksje. Otóż czy w obliczu śmierci (która niestety kiedyś mnie czeka, chociaż chciałbym, żeby było inaczej) będę jeszcze w stanie utrzymywać własne poglądy? Czy strach spowodowany świadomością tego nieuniknionego nie sparaliżuje mnie tak bardzo, iż przestanę myśleć racjonalnie i zacznę się chwytać wszystkiego, żeby tylko przetrwać?

Apostazja

Przeczytałem ostatnio artykuł o apostazji i kłopotach związanych z jej uzyskaniem. Proboszcz dbając o statystki swojej parafii stara się jak tylko to możliwe utrudnić ten proces często odmawiając przeprowadzenia go (łamiąc tym samym prawo mówiące o wolności wyznaniowej). Ogólnie kościół* katolicki w Polsce wprowadza coraz to nowsze wymysły często niezgodne z polskim ustawodawstwem i postanowieniami hierarchów kościelnych z Watykanu (mowa tutaj o wymyśle posiadania dwóch świadków podczas aktu apostazji). Nasza teoretycznie najbardziej uduchowiona część społeczeństwa  od pewnego czasu (możne nawet od początku) wyraźnie dba bardziej o pozory niż o istotę prawdziwej wiary. Zresztą nie tylko w tej kwestii, bo instytucja ta przesiąknie ta jest wręcz obłudą, ale nie o tym ten post.